Başlığı attım yazmaya başlayamadım. Üzerinden bir ay geçti, yeni yazıyorum. İkinci buluşma bizde oldu. Bahçede oynayabilelim diye biraz geç bir araya gelelim dedik ve akşamüstü beş gibi toplandık
. Bahçede bizimkileri biraraya getirdik. Önce rüzgar ve Emre geldi. Bir süre sonra Tunç da bize katıldı. Hala tek aktivitemiz birlikte şarkı söylemek. Daha doğrusu çoğunlukla Iraz soyluyor biz eşlik ediyoruz diyelim. Bir süre oyuncaklarla oynadılar. Birbirlerinin elinden alma savaşlarını izlemek bizim açımızdan eğlenceli ama keşke onların gözünden de görebilseydik. Hangi duygular içinde olduklarını gerçekten çok merak ediyorum. Özellikle tutturdukları oyuncağı bir dakika sonra unutup konsantrasyonlarını başka bir nesneye çevirebildikleri zaman.
. Bahçede bizimkileri biraraya getirdik. Önce rüzgar ve Emre geldi. Bir süre sonra Tunç da bize katıldı. Hala tek aktivitemiz birlikte şarkı söylemek. Daha doğrusu çoğunlukla Iraz soyluyor biz eşlik ediyoruz diyelim. Bir süre oyuncaklarla oynadılar. Birbirlerinin elinden alma savaşlarını izlemek bizim açımızdan eğlenceli ama keşke onların gözünden de görebilseydik. Hangi duygular içinde olduklarını gerçekten çok merak ediyorum. Özellikle tutturdukları oyuncağı bir dakika sonra unutup konsantrasyonlarını başka bir nesneye çevirebildikleri zaman. Sıra geldi ata binmeye...Bahçede Derin'in kuzenlerinden kalma sallanan atımız ve kaydırağımız var. Bir süre sonra ilgi o yöne kaydı. Önce biraz Derin bindi, peşinden de arkadaşları. Fakat Derin Hanım'daki sahiplenme duygusu o sırada tavan yaptı ve ciddi huysuzlanmaya başladı. Bu sefer onu bindirmeye kalktığımda ise istemedi. Atın yanında ayağa kalktı. Koltuktan ve kulağından tuttu ve arkadaşları gidene kadar bırakmadı. Bakalım daha neler göreceğiz:)
